Dec 142012
 

Kerst is voor veel mensen een tijd van gezelligheid, van familie en vrienden, van hopelijk een witte kerst en van lekker eten. Maar kerst is ook een tijd voor kerstverhalen. Verhalen die worden verteld terwijl de familie aan het kerstdiner zit of wanneer je met zijn allen bij de kerstboom zit.

Kerstverhalen

Kerstverhalen Het bekendste kerstverhaal is natuurlijk het verhaal over de geboorte van Jezus in een stal bij Bethlehem. Maar er zijn veel meer kerstverhalen. Verhalen over hoe mensen kerst beleven, over hoe ze de gezelligheid opzoeken of juist ontvluchten. Maar er zijn ook kerstvertellingen over mensen die het kerstgevoel kwijt zijn en hoe ze het terugvinden, zoals Ebeneezer Scrooge in ‘The Christmas Carol’ van Charles Dickens. En wat is het kerstgevoel eigenlijk? Ook daar gaan sommige verhalen op in.

Iedereen heeft zijn eigen kerstverhalen. Herinneringen aan die ene mooie kerst uit je jeugd, de eerste kerst samen met een geliefde of juist de laatste kerst die je met een dierbare hebt gevierd.  Ze kunnen persoonlijk zijn, maar er zijn ook genoeg verhalen die erom vragen gedeeld te worden met de buitenwereld. Het is zonde als deze verhalen, of ze nu gebaseerd zijn op de werkelijkheid, of zijn ontstaan in de fantasie van de verteller, onverteld blijven. Daarom kan iedereen zijn eigen kerstverhalen delen op Kerstverhalen.com.

De auteurs

Aan de rechterkant van het scherm zie je een overzicht van de auteurs die reeds kerstverhalen delen op deze website. Door op de naam van een auteur te klikken, kun je zijn of haar verhalen lezen. Ook wordt een willekeurige selectie van de beschikbare kerstverhalen getoond. Een overzicht van alle verhalen op deze website vind je bovenin onder de knop ‘Alfabetisch overzicht’.

Contact

Heb je vragen of suggesties voor deze website, of wil je je eigen kerstverhalen toevoegen? Dan kun je een bericht sturen naar  contact@kerstverhalen.com.

Dec 242015
 

“Wil je een kopje warme chocolademelk?”
Daan knikt naar de oude dame die hem vriendelijk toelacht. Ze draagt een rode jurk met een wit schort. Op haar neus staat een klein rond brilletje en haar grijze haren zijn in een knot gebonden.
“Ik heb net kerstkransjes gemaakt, wil je er eentje proeven?”
Daan knikt weer. “Sorry,” fluistert hij, “ik wist niet…”
“Wil je niet zitten?”
Aarzelend neemt hij plaats op een van de houten stoelen aan de keukentafel. Verlegen staart hij naar de geborduurde witte kaarsjes op het rode tafelkleed.
“Alsjeblieft, Daan.” De vrouw zet een grote, roodwitte mok voor hem op tafel. De geur van verse chocolademelk dringt tot diep in zijn neus.
“Het is niet erg hoor.” De vrouw neemt tegenover hem plaats. “Ik vind het wel gezellig om weer eens bezoek te hebben hier. De laatste keer is alweer een tijdje geleden.” Continue reading »

Dec 252014
 

De kleine Anna kirde van plezier toen Gunnar de slee een scherpe bocht liet maken. De rechterkant van de slee maakte zich los van de sneeuw. Even leek het meisje om te vallen, maar net op tijd kwam haar vervoermiddel weer op de grond terecht. Haar vader stopte om op adem te komen. Hij glimlachte naar Anna, die de slee met beide handen aan de zijkant vastpakte en met haar lichaam vooruit bewoog in een vergeefse poging om de slee verder te laten glijden.
“Nog een keer,” riep ze en om haar verzoek kracht bij te zetten, trok ze een pruillipje.
Gunnar woelde met zijn hand over de roze muts met witte sneeuwvlokken die zijn moeder voor Anna had gebreid. Hij keek om zich heen. Boven zee dreven donkere wolken met verse sneeuw richting de kust. Als ze nu teruggingen, konden ze nog voor de bui thuis zijn. Maar die gedachte legde het af tegen de puppyogen van zijn dochter.
“Wil je naar beneden glijden?” Hij wees naar het pad dat schuin afliep naar het witte strand.
Anna knikte enthousiast. Gunnar pakte het touw van de slee stevig vast en begon met steeds grotere passen naar het strandpad te lopen. Hij zette een stap omlaag op het pad en sprong opzij, terwijl hij het touw losliet. Anna gleed lachend voorbij en hij liep snel achter haar aan. Halverwege het strand kwam de slee tot stilstand. Hij knielde naast zijn dochter en deed haar muts goed.
“Kom, tijd om naar huis te gaan.”
Anna stapte van de slee en rende zo snel als haar korte benen haar konden dragen over het strand. Gunnar sloot een ogenblik zijn ogen en zuchtte. Met vijf passen had hij zijn dochter weer ingehaald en tilde haar op. Ze keek onafgebroken over het strand en wees met haar handje naar twee donkere vormen in de sneeuw.
“Wat is dat?” Continue reading »

Dec 142013
 

Terwijl hij de kwast afveegt aan een oude lap, kijkt Hans meewarig naar de afbeelding op het doek dat voor hem op de ezel staat. De achtergrond van het schilderij is eenvoudig. In de hoek bij het raam staat een kerstboom, waarvan de lampjes een zwak licht verspreiden. In het donker zijn in de ruimte vaag de contouren van een ladekast te herkennen en aan de rechterkant is nog net een deel van een stoel zichtbaar. Verdere details ontbreken. De prioriteit van Hans lag bij het uitbeelden van de vrouw die hem met haar grijsblauwe ogen droevig aankijkt en die hij tot in detail vanuit zijn hoofd naar het doek heeft overgebracht.

Zijn ogen worden vochtig bij het zien van de perfectie die hem aanstaart vanaf het linnen tegenover hem. De uiterlijke schoonheden van alle vrouwen waarvan Hans ooit heeft gehouden, zijn samengesmolten tot het beeld van Victoria, zoals hij de beminnelijke vrouw noemt. Zelfs de door hem bewonderde imperfecties van de vrouwen die zijn hart ooit hadden gestolen, maar die hun eigen hart te goed hadden beveiligd tegen hem, heeft hij verwerkt in het portret. Continue reading »

Dec 262012
 

“We zagen het bij een van de kraampjes op de kerstmarkt liggen en ik moest meteen aan jou denken.”
Uit de papieren zak die hij van zijn zus heeft gekregen, haalt Bas een doorzichtige kerstbal. Op de bodem staat een kerstboom naast een sneeuwpop.
“Als je hem schudt, dan gaat het sneeuwen,” zegt Mireille opgewekt.
“Dank je zus.” Bas geeft zijn zus een kus op haar wang.
“Bedankt dat je op de meiden hebt gepast.”
Bas glimlacht terwijl hij met zijn hand door de haren van Sofie van acht woelt.
“Geen probleem hoor. Wij hebben ons prima vermaakt, nietwaar?”
Sofie knikt. “We hebben films met de Muppets gekeken.”
“En oom Bas had kerstkransjes in de kerstboom gehangen,” vult de zesjarige Roos aan.
“Nogmaals bedankt, Bas. Je bent nog steeds welkom met de jaarwisseling.”
Bas knikt. “Ik weet het, zus. Maar ik red me wel. Fijne kerstdagen.”
“Jij ook een vrolijk kerstfeest. Kom meiden, we gaan naar huis.”

Continue reading »