Dec 152012
 

Door nacht en diepe duisternis

en nevel die Zijn adem is

op ‘t venster van ‘t heelal

kwam eens van uit het voorportaal

en koepel van Zijn kathedraal,

een mild en zuiver licht.

Op ‘t hoge altaar van de nacht

had Hij een baken aangebracht.

Verdoolden blikten naar omhoog

vanaf de zwarte hemelboog

straalde een ster van diepe vree

z’n lichte boodschap naar benee.

De kaarsjes in de hoge zaal,

het zuiv’re lied in eng’lentaal,

hun juichend: ‘gloria’.

Hebben in de koude winternacht

de blijde mare ons gebracht,

van ‘t wonder in die stal.

Een kleine stem, een pril geluid

en jub’lend steeg daar bovenuit,

het zingend eng’lenkoor.

De kinderen in ‘t vreemde land

zagen het licht uit Vaders hand

en rust kwam in hun hart.

Zo moe gedwaald, zo wijd, zo ver,

maar in het lichten van die ster

lag daar de weg naar huis.

De ster is van ons weggegaan,

alleen de kaarsjes bleven staan

als lampjes in de nacht.

Theo Baalman

Baalman Blog

theobaalman2.blogspot.nl

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)